سهیل كریمی خبرنگار و از شاهدان وقایع 18 تیر 78 :

روزنامه های زنجیره‌ای ستاد فرماندهی غائله 18 تیر بودند

 

سهیل كریمی در گفتگو با فارس:


سهیل كریمی گفت: ستاد فرماندهی غائله كوی را می‌توان رسانه‌های زنجیره‌ای دانست.

سهیل كریمی خبرنگار و از شاهدان وقابع 18 تیر 78 در گفتگو با فارس، ظهور وبروز واقعی جنبش دانشجویی را در دفاع از منویات رهبری و پیگیری آن مانند جریان تسخیر لانه جاسوسی -كه به فرموده حضرت امام (ره)، انقلاب دوم بود، گفت: غائله كوی دانشگاه صد در صد به نفع بیگانگان بود و حتی ذره‌ای منفعت برای ایران نداشت.
وی با بیان اینكه آنان قصد داشتند شرایط را برای یك شبه كودتا فراهم كنند ولی با درایت رهبری، این كار برای آنان بسیار گران تمام شد، افزود: تشكیلاتی كه از دوم خرداد 76 فعال شد، پایگاه‌های ایجاد آشوب خود را دانشگاه ها قرار داده بودند و عده‌ای دانشجونما یا بر اساس شعارهای احساسی و یا با وعده‌های عجیبی كه به آنان داده می‌شد، به نوعی با این تشكیلات همراهی می‌كردند.
این خبرنگار، ستاد فرماندهی كل غائله 18 تیر را رسانه‌های داخلی و تحرك رسانه‌های خارجی دانست و اظهار داشت: ستاد فرماندهی غائله كوی را می‌توان رسانه‌های زنجیره‌ای دانست. در آن زمان، نیروهای حزب اللهی در عرضه اینترنت و سایت‌ها حضور فعالی نداشتند و سایت‌های ضد انقلاب هم فیلتر نشده بودند كه به شدت فعالیت می‌كردند.
وی ادامه داد: بیشترین هدایت‌های این غائله از سوی وزارت كشور وقت انجام می‌شد كه برخی معاونان و مشاوران وزیر یا برخی نمایندگان مجلس، در كوی دانشگاه حضور می‌یافتند و در حقیقت به آشوبگران برای ادامه غائله پشت گرمی می‌دادند. آنان ماجرای اعتراض به اصلاح قانون مطبوعات و خودزنی در انتشار سند محرمانه در روزنامه‌ سلام را پیش آوردند. آنها سرباز نیروی انتظامی را در كوی دانشگاه گروگان گرفتند و دست و پایش را بستند، بنزین ریختند و تهدید به آتش زدن آن سرباز كردند.
كریمی تصریح كرد: برخی مسئولان وقت بدون آنكه علت‌ها را ریشه یابی كنند، با آشوبگران ابراز همدردی كردند و حتی به خاطر ناكشته‌هایی كه در كوی بود، تسلیت گفتند.
وی با اشاره به این نكته كه دانشجوها در این غائله، سربازان كوچكی بودند كه می‌خواستند سنگرهایی كه ستاد فرماندهی در احزاب و روزنامه‌های زنجیره‌ای اشاره می‌كردند، فتح كنند، گفت: آنان به دنبال بهانه بودند و با اتفاقاتی كه شب 18 تیر افتاد و با بستن دست و پای آن سرباز، نیروی انتظامی را تحریك كردند كه از آن به بعد، جنایات توسط نیروهای دانشجونما كه حركتشان را شروع كرده بودند، آغاز شد.
كریمی تصریح كرد: از روز جمعه به بعد، بعضی افراد كه در نماز جمعه بودند، احساسی برخورد كردند كه مورد رضایت رهبری هم نبود. آنها رفتند و درگیری‌هایی ایجاد شد. از آن به بعد، به واسطه اینكه ما خبرنگار بودیم، بارها دیدیم كه از صبح شنبه، آشوب‌گرها، افراد ریش‌دار را به قصد كشت كتك می‌زدند و موتورشان آتش زده می‌شد. آنها توهین‌های علنی علیه نظام، معماران انقلاب و شخص رهبری را هم آغاز كردند و مدعی شدند كه چند نفر در كوی دانشگاه كشته شده‌‌اند در حالی كه در آن مقطع حتی یك نفر هم زخمی نشده بود. آنها حتی درِِِِ وزارت كشور را كه در حقیقت ستاد فرماندهی خودشان بود، كندند؛ یعنی حتی به خودشان هم رحم نمی‌كردند.
وی با بیان اینكه در آن چند روز، آتش زدن اتومبیل ها و ضرب و شتم دانشجویانی كه ریش داشتند، ادامه داشت، اظهار داشت: در روز بیستم تیر، من خودم دیدم كه در خیابان كارگر، آشوبگران، یك اتوبوس واحد را متوقف كردند و راننده را ضرب و شتم كردند و حتی مردم را كتك می‌زدند و بانك‌های فراوانی را تخریب كردند. در همان منطقه من در حال عكس گرفتن از آن اتوبوس و عوامل آن وحشی‌گری‌ها بودم كه ناگهان من را از آن صحنه خارج كردند، بعد به من گفتند آنهایی كه در حال شكستن شیشه‌ها بودند، می‌خواستند من را با چاقو بزنند.
آنها به دنبال جنبش دانشجویی یا یك انقلاب فكری نبودند، بلكه فقط به دنبال آشوب بودند، در 22 تیر افرادی دستگیر شده بودند كه ما آنها را دیدیم این افراد از استان‌های دیگر، چون شنیده بودند كه در تهران آشوب شده، به قصد غارت بانك‌ها آمده بودند.
كریمی گفت: این مسائل ادامه داشت تا روز دوشنبه كه مقام معظم رهبری در سخنرانی شان حضرت صاحب(عج) را به گواهی طلبیدند كه ما در راه خدا قدم بر می‌داریم و آرزوی ما این است كه در این راه به شهادت برسیم. همین مسئله باعث شد كه روح انقلاب و شهامت در نیروهای ارزشی دمیده شود و به میدان بیایند و آن غائله خنثی شود.
وی با اشاره به عبرتهای غائله 18 تیر، افزود: یكی از بزرگترین عبارتهای آن ماجرا این بود كه مردم حواسشان را در انتخاب مسئولان اجرایی كشور بیشتر جمع كنند. این موضوع نشان داد كه اگر فردی روحانی بود، یا سابقه انقلابی داشت، صرفاً اینها دلیل انقلابی بودن و وطن دوست بودن نیست.
این خبرنگار با بیان اینكه نباید در خواب غفلت بود، تصریح كرد: دشمن در هر شكلی می‌خواهد انقلاب و كشور را به بیگانگان تقدیم كند و برای این كار از هر موقعیتی استفاده می‌كند.
كریمی خاطرنشان كرد: در 23 تیر 78، نیروهای انقلابی، امتحان خود را خوب پس دادند و ورود به موقع و دفاع از ولایت را به خوبی به نمایش گذاشتند. این ماجرا امتحان خوبی بود كه ما یك بار دیگر ثابت كنیم اگر دشمنان كوچك‌ترین چشمداشتی به نظام، انقلاب و كشورمان داشته باشند یا بخواهند آسیبی به ولایت بزنند ما هرگز آرام نخواهیم ماند.
وی ادامه داد: در 23 تیر ماه 78 در میدان انقلاب و حوالی دانشگاه تهران، افرادی را دیدیم كه بعد از پذیرش قطعنامه 598 تاكنون، دیگر دیده نشده بودند و مشغول زندگی عادی بودند، اما در این ماجرا به صحنه آمدند.
سهیل كریمی خاطرنشان كرد: غائله 18تیر برای دشمنان ما یك درس بزرگ بود. آنها چاره‌ای ندارند جز اینكه با بمب‌های چند تنی، كل ملت ایران را نابود كنند و الا اگر حتی یك فرد ولایی در این كشور وجود داشته باشد، دشمن نمی‌تواند خواب خوش داشته باشد.